Gmina Nowa Ruda Unia Europejska

KRAJANÓW

A pomniejsz czcionkę A standardowy rozmiar A powiększ czcionkę
Krajanów
Krajanów to wioska położna pomiędzy Wzgórzami Włodzickimi, a Górami Suchymi. Istnieją dwie teorie dotyczące pochodzenia nazwy wsi, jedna mówi o rycerzu Kragenie, druga wskazuje na peryferyjne położenie wsi, na skraju ziemi kłodzkiej. Polacy skłaniają się jednak ku drugiej wersji. Pierwotnie osadnictwo skupiało się nad potokiem. W miarę rozwoju wsi powstawały kolonie w kierunku południowym, wzdłuż potoku Rzędzina i Mały Krajanów. Pierwszy raz wieś była wymieniana w 1353r. Wtedy to rządzili w niej Maltwicze z Tłumaczowa. Od 1472r. wieś była kolejno w posiadaniu Stillfriedów, Tschischwitzów, Wilhelma von Wiese, rodu von Eckwricht, Franza Antona von Götzen, a ostatecznie w 1784r. wieś przejęli Magnisowie. W 1585r. Krajanów posiadał murowany kościół. Przez pierwsze wieki był posiadłością stanowiącą część dóbr w Tłumaczowie i Sarnach. Stąd prowadziła najstarsza droga, która łączyła wieś ze światem. Obie miejscowości łączy naturalna więź – Marcowski Potok. Na początku XX w., gdy wieś należała do Magnisów były tam trzy folwarki, szkoła, budynek plebanii, karczma i młyn. Rolnictwo nie należało do opłacalnych zajęć, dlatego też część ludności zajmowała się tkactwem, chałupnictwem i górnictwem. Krajanów stanowił miejscowość graniczną między ziemią broumovską, a hrabstwem kłodzkim. Właściwa międzypaństwowa granica pojawiła się po wojnach śląskich. Wtedy też zaistniał nowy, nielegalny sposób zarabiania pieniędzy pochodzących z przemytu. Miejscowość wymieniana jest jako miejsce pobytu znanej polskiej pisarki Olgi Tokarczuk.


Krępiec
Góra Krępiec wznosi się na wysokość 631 m n.p.m. i znajduje się w paśmie Wzgórz Włodzickich. Przechodzi obok niej zielony szlak. Góra często mylona jest ze wzniesieniem o tej samej nazwie znajdującej się w granicach miasta Nowa Ruda.

Ruiny zabudowań pałacowych i park
Majątek w Krajanowie należał do rodziny von Maltwitz, von Güsner, von Donyn, von Stillfried, Rattonitz, von Tschischwitz, von Wiese, von Eckwricht, von Götzen oraz von Magnis z Bożkowa. Dwór ten najprawdopodobniej powstał w latach pięćdziesiątych XIX wieku. Założono go na planie prostokąta. Posiadał dwie kondygnacje z poddaszem, a całość przykrywał dwuspadowy dach. Elewacje zdobiły gzymsy oraz opaski wokół otworów okiennych. Po II Wojnie Światowej urządzona została w nim szkoła podstawowa. Budynek doprowadzono do ruiny oraz rozebrano, najprawdopodobniej w czasach Polski Ludowej. Obecnie śladem po pałacu pozostaje zaniedbany park po części otoczony ceglanym murem. Założono go na planie prostokąta. Posiadał dwie kondygnacje z poddaszem, a całość przykrywał dwuspadowy dach. Elewacje zdobiły gzymsy oraz opaski wokół otworów okiennych.

Kościół św. Jerzego
Pierwszy kościół wzmiankowany był w 1418r. Obecny został wzniesiony wraz z zabudowaniami w XVI w., gruntownie przebudowany na barokowy w I połowie XVIII w. Jednonawowy, ze sklepieniem kolebkowym i  wieżą. Bardzo skromna budowla w swoim wnętrzu posiada barokowe wyposażenie w postaci: ołtarza, chrzcielnicy, ambony z postaciami ewangelistów. Świątynia ma również  polichromowaną gotycką figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XV w. Kościół otacza mur, w którym wmurowano stare nagrobki z nazwiskami górników poległych w wyjątkowo tragicznym wypadku w całej historii noworudzkiego górnictwa w kopalni Wacław - Miłków, w roku 1930r.



W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Zamknij