Gmina Nowa Ruda Unia Europejska

NOWA WIEŚ Kł.

A pomniejsz czcionkę A standardowy rozmiar A powiększ czcionkę
Nowa Wieś Kł.
Wieś położona między Górami Sowimi i Bardzkimi. Osadnicze centrum wsi swymi dziejami sięga średniowiecza. W XIX i XX w. wiodła tędy trasa turystyczna z Kotliny Kłodzkiej do Srebrnej Góry. Osada prawdopodobnie powstała na początku XIV w. jako posiadłość królów Czech. Pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1341r. i jej pierwotna niemiecka nazwa Waltersdorf superiori versus wskazuje na fakt, że nie była samodzielną osadą tylko częścią Czerwieńczyc. Jednak stanowiła odrębny ośrodek osadniczy. Nazwa Nowej Wsi pojawiła się w epoce nowożytnej od XVI w. Pierwotnie znajdowała się w rękach rodów Pannwitz. Już w 1420r. istniała tam karczma, warsztat kowalski, młyn. Wiek XVIII i XIX to największy rozwój wsi, w której pojawił się folwark, młyn wodny i sporo rzemieślników: kowal, rzeźnik, szewc, krawiec. Działał też browar i gorzelnia. Funkcjonowały warsztaty tkackie. Pojawiały się również wzmianki o wykorzystaniu zasobów okolicznych wzgórz i wypalaniu wapna. 5 sierpnia 1902r. powstała linia kolejowa na sławnej trasie łączącej Ścinawkę Średnią z Dzierżoniowem, przez Srebrną Górę. Na odcinku Srebrna Góra - Nowa Wieś, z uwagi na spore  nachylenie, tory wyposażono w zębatą szynę. Był to ewenement w Sudetach i największa atrakcja do I wojny światowej. Niestety 1931 to ostatni rok funkcjonowania kolei zębatej. W latach 1933-34 odcinek rozebrano na trwałe. W II połowie XIX w. mieszkańcy pracowali głównie w górnictwie, zajmowali się uprawą ziemi i obsługą turystów. Atrakcją była również ferma lisia, założona przez barona von Reibnitza. Centrum życia kulturalnego wsi stanowiła założona w XVII w. szkoła. Najbardziej jej znanym absolwentem jest Werner Klinner, który w 1969r. ze swym przełożonym wykonali pierwszą operację przeszczepu serca w Niemczech. W 1989r. Klinner otrzymał również doktorat honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu. Po II wojnie światowej teren zasiedlili polscy osadnicy. Życie kulturalne skupione było w Domu Ludowym, a następnie w remizie strażackiej.

Figura św. Jana Nepomucena
W pobliżu rzeczki Czerwionka na okrągłym cokole stoi kamienna, barokowa figura św. Jana Nepomucena, prawdopodobnie z XVIII w. Figura przedstawiająca patrona powodzi i tajemnicy spowiedzi. Rzeźba wykonana z kamienia piaskowego. Po ostatniej powodzi uległa znacznemu uszkodzeniu. Zniknęła między innymi aureola nad głową. Patrząc na figurę, nasz wzrok przyciąga czarna broda Jana oraz mimo uszkodzeń ładnie prezentujące się jego szaty.


Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
W 1792r. w miejscu obecnego kościoła wybudowano kaplicę pw. Podwyższenia Krzyża św. W latach 1888-1889 nastąpiła przebudowa kaplicy, z której powstał kościół w stylu neobarokowym z elementami neoromańskimi. W ołtarzu głównym znajduje się ustawiona Grupa Ukrzyżowania, której towarzyszą rzeźby św. Katarzyny Sieneńskiej i św. Jana Nepomucena. Ołtarz i ambonę wykonali artyści ze szkoły monachijskiej. Na uwagę zasługują: konfesjonał z XVIII w., chrzcielnica z pierwszej części XIX w. oraz organy z połowy XIX w. jak również malowidła ścienne przedstawiające motyw krzyża i ofiary.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Zamknij