Gmina Nowa Ruda Unia Europejska

ŚWIERKI

A pomniejsz czcionkę A standardowy rozmiar A powiększ czcionkę
Świerki
Wieś powstała wzdłuż biegu Włodzicy, u stóp Włodzickiej Góry. Pierwsza nazwa wsi nad Włodzicą Kunigswalde – Królewski Las, wskazuje na jej topograficzne pochodzenie. Właścicielem był burgrabia Kłodzki Hanus von Wusthube. Część osady należała do rodów rycerskich. Posiadali ją między innymi Donynowie, Sillfriedowie i Magnisowie. Obok posiadłości pańskiej we wsi istniało wolne sędziostwo. Początkowo Świerki były niewielką wsią, która nie posiadała nawet własnego kościoła. Rozwój wsi zahamowała wojna 30-letnia. Wiek XVIII to już dwa młyny wodne, potażarnia i bielnik, dwór, kościół, plebania i szkoła w Świerkach. Podobnie jak w innych okolicznych wioskach jej mieszkańcy przetwarzali plony rolne i leśne, później rozwinęło się tam tkactwo. Z miejscowością związana jest legenda, mówiąca o leśniczym, który bardzo surowo traktował tych, którzy bezprawnie zbierali w lesie wiązki chrustu. Mieszkańcy chcąc dać nauczkę leśnikowi zawarli pakt z diabłem, który wykonał na ich zlecenie 16 gwoździ. Po ich dotknięciu człowiek miał być dotknięty mękami piekielnymi. Mieszkańcy liczyli na to, że leśniczy dotknie wbitych gwoździ w pień w lesie. Niestety leśnik tknięty przeczuciem kazał je wyjąć jednemu ze swoich robotników. Zgodnie z przewidywaniami robotnik ciężko zachorował. Dopiero zniszczenie diabelskich gwoździ spowodowało, że robotnik powrócił do zdrowia. Świerki znalazły swoje miejsce w dziejach wojen napoleońskich. W okolicy Granicznika, 15 lutego doszło do starcia Prusaków i Bawarczyków. Dla uczczenia tego wydarzenia mieszkańcy wznieśli okolicznościowy obelisk pod słoneczną kopą.


Ruiny wieży widokowej na Włodzickiej Górze (757m)
Wieża zbudowana w 1927r. na najwyższym szczycie Wzgórz Włodzickich, w pobliżu Świerk Dolnych. Była to budowla w postaci smukłej, kwadratowej wieży, wysokiej na 14,6 m z tarasem widokowym nakrytym namiotowym daszkiem, wykonana z betonu i pustaków wypełnionych szlamem. W przyziemiu wieża była rozbudowana o bufet - schron, zbudowany na planie kwadratu. W 1934r. nadano jej imię Paula von Hindenburga. Na zboczu góry znajdują się pozostałości obiektów do załadunku i transportu kamienia z pobliskiego kamieniołomu.


Kościół św. Mikołaja
Kościół parafialny św. Mikołaja jest smukłą budowlą barokową, jednonawową i z wielobocznie zakończonym prezbiterium. Zbudowany w roku 1748r., przebudowany w 1929r. W centralnej części nawy widnieje figura patrona kościoła, nad nią umieszczono Trójcę Świętą w glorii. Po bokach stoją figury św. Piotra i Pawła. W kościele znajduje się barokowa kamienna chrzcielnica z drewnianą pokrywą. W niszach, nad wejściem głównym umieszczono figury świętych papieży (około 1700r.). Kościół otoczony murem cmentarnym z budynkiem bramnym z XVII w., obok stoi figura św. Jana Nepomucena.


Nieczynny kamieniołom
W 1902r. została utworzona filia zakładu C.C. v Thaden ze Zgorzelca, wydobywająca melafir. W 1911r. zakład został odkupiony od inżyniera Karla Christiana von Thadena przez właścicieli kamieniołomów z Głuszycy Górnej Wilhelma Blanka i Augusta Krause. W 1912r. wzniesiono nowoczesną wytwórnię tłucznia i kolejkę linową o długości 2960 m, dostarczającą urobek z zakładu w Świerkach do stacji kolejowej w Bartnicy. W zakładzie pracowało 140 osób i działał on do roku 2012. Obecnie planowane jest wykorzystanie powstałego naturalnie zbiornika wodnego do celów rekreacyjnych.


Kaplica na Graniczniku
Kapliczka barokowa z XIXw., poświęcona Matce Bożej, znajdująca się na transgranicznym, niebieskim szlaku Przyjaźni Polsko – Czeskiej, funkcjonująca w dawnej wsi, w dobrach Stillfriedów. Przy kapliczce stoi kamienny krzyż. Kapliczka znajduje się na terenie wsi, która powstała w 1770r. Obecnie niestety wieś w zaniku.